Geschiedenis

Destijds zal de verbinding niet meer dan een roeiboot zijn geweest, waarin alleen voetgangers vervoerd konden worden.

In 1893 pachtte de familie Van den Boogaard boerderij de Staay, gelegen nabij de Maas. Deze boerderij was destijds onderdeel van Landgoed Makken, dat eigendom was van een baron uit Brussel. Met het pachten van de boerderij was het overzetten van mensen over de Maas onlosmakelijk verbonden.

Dit gebeurde met een veerpontje zonder motor, dat door de stroming van de rivier overstak: een gierpont. Zes jaar later, in 1899, kocht de familie Van den Boogaard de boerderij en daarmee ook de veerpont.

In 1930 werd de Maas gekanaliseerd. Er werden stuwen gebouwd, waardoor het waterpeil ter plekke ongeveer vier meter steeg. De stroming die nodig was om over te steken nam sterk af, en de pont werd daarom uitgerust met een motor.

In 1933 werd besloten om bij scheepswerf Van Vlaardingen in Gouderak een nieuwe veerpont te laten bouwen: een stalen schip van 18 meter lang en maximaal zes meter breed, met een Crosley-motor aan boord. De pont werd met een ketting van oever naar oever getrokken. Samen met de plaatselijke smid werd een systeem bedacht waarbij de ketting over door de motor aangedreven kettingwielen liep. Dit principe is later nog vele malen toegepast bij andere veerponten.

In de Tweede Wereldoorlog is de veerpont twee keer tot zinken gebracht. In mei 1940 bliezen Duitsers het veer op. In september 1944 gebeurde dit nogmaals, nu door de geallieerden in overleg met de familie Van den Boogaard. Bij dit laatste bombardement kwamen twee Duitse militairen om het leven.

Eind jaren zestig werden de oprijkleppen afgekeurd en vervangen door twee nieuwe. Begin jaren zeventig bleek de pont te klein te worden. Ook nam de scheepvaart toe en ontbrak het de pont aan snelheid om over te steken.

In 1973 werd de pont bij machinefabriek Kepser in Sint Agatha anderhalve meter verbreed. Het houten dek werd vervangen door een hoger gelegen stalen dek, waardoor het drijvend vermogen enorm toenam. Er kwam een nieuw stuurhuis, en de Crosley-motor werd vervangen door een Lister van 90 pk.

Scheepswerf Gelria in Nijmegen plaatste een tweede motor en een tweede schroefaandrijving. Daardoor leidden storingen of onderhoud nauwelijks meer tot oponthoud.

In 2002 vond de laatste grote aanpassing plaats van de toenmalige pont, de Eendracht, bij scheepswerf Smits in Velden. Het casco bleef vrijwel gelijk, maar de technische installatie werd bijna volledig vervangen: een gereviseerde hoofdmotor, een nieuwe koppeling, cardanas en schroefaandrijving, en een vernieuwd elektrisch en hydraulisch systeem.

Ook het stuurhuis werd aangepast. De mechanische bediening maakte plaats voor elektrische instrumenten, de navigatieapparatuur (radar en twee marifoons) werd vervangen en het aantal reddingsmiddelen werd uitgebreid naar de maatstaven van nu.

In 2009 ontstonden plannen om de Eendracht volledig te vervangen. De familie Van den Boogaard schreef in eigen beheer een bestek voor een compleet nieuwe veerpont. Na een uitgebreide voorbereiding volgde in maart 2011 de kiellegging bij scheepswerf Tinnemans in Maasbracht.

Na een voorspoedig bouwtraject zette de nieuwe pont op 13 oktober 2011 voor het eerst klanten over. Op 22 oktober 2011 werd het schip officieel gedoopt: Festina Lente.